دانستنيهايي براي سفر به كوير:
تجهيزات سفربه كوير:
در فعالیتهای کویر نوردی لازم است برخی وسایل همواره همراه فرد باشد . این وسایل می
توانند در مواقع اضطراری کارساز باشند . مناطق کویری به علت دارا بودن طبیعت خشن
قابل پیشبینی نیستند . چه بسا سفری که برای 2 روز برنامه ریزی شده بدلیل شرایط نا
مناسب جوی و یا زمینی تا یک هفته به درازا بکشد . از این رو همواره باید آماده
برخورد با خطرات احتمالی بود .
وسایل و تجهیزات سفر به مناطق کویری به چند بخش تقسیم می شوند .بخش اول وسایلی
هستند که جدا از مدت زمان سفر , منطقه مورد بازدید و ... همواره باید همراه هر
طبیعت گردی باشند . دسته دوم وسایلی هستند که در سفرهای طولانی (2 روز به بالا ) و
حرفه ای مورد استفاده قرار می گیرند . در اینجا به پاره ای از این تجهیزات اشاره می
شود :
کوله پشتی
کرمهای ضد آفتاب
پوشش مناسب
کیسه خواب
دوربینهای چشمی و شکاری
کیت مار گزیدگی
کیسه بقا
عینک آفتابی
چادر
جوراب
تجهیزات ضروری سفر به کویر
تجهیزات حرفه ای سفر به کویر
وسایل جهت یابی
بادگیر
وسایل روشن کردن آتش
وسايل گرمایش در کمپینگ
گاز پيک نيک و سوخت
کفش
کلاه
کمربند
چراغ قوه
چاقو
عينک هاي آفتابي
تصفيه کننده آب
کبریت
جعبه کمکهای اولیه
تلفن ماهواره ای ثریا
سوزن و نخ
یک تکه تیوب
شلوارهای نخی
پوشش مناسب
برنامه ریزی برای یک سفر
برنامه
سفر خود را با جزئیات کامل تهیه کنید و در آن محلی که قصد رفتن به آنجا را دارید و
جای را که میخواهید بمانید، مشخص کنید. یک کپی از آن را به کسی بسپارید و به آنها
بگویید که چه موقع برمی گردید تا اگر در زمان مشخص شده برنگشتید نام شما را به
عنوان «گمشده» به مراجع مربوطه گزارش دهند. در برنامه تان نشان دهید که چه موقع از
جاده و راه اصلی دور میشوید. اگر به هر مشکلی برخوردید و یا برنامه تان عوض شد به
آن فرد اطلاع دهید.
غذا و
آب
حداقل
به ازاء هر نفر یک لیتر در روز آب نیاز است. آب را کم کم مصرف کنید.
لباس
لباسهای مناسب را انتخاب کنید و برای شبهای سرد آمادگی داشته باشید.
لوازم
دیگر
کرم ضدآفتاب حداقل
SPF 30
کلاه، دستمال زخم بند و عینک آفتابی.
برای محکم کردن چادر از کیسه هایی پر از شن استفاده کرده و آنها را روی لبه های
داخلی چادر قرار دهید.
تجهیزات اتومبیل
سوخت اضافه، تسمه، شلنگ رادیاتور و آب برای باتریها، بیلچه با دسته ای به ارتفاع
حداقل متر، جک هیدرولیک، طناب برای از گل درآوردن اتومبیل. اگر سفر شما خارج از
جاده اصلی است، ممکن است با شن مواجه شوید پس به چرخهای بلند، تایرهای پهن و
ترجیحاً به یک اتومبیل
WD4
نیاز دارید.
پیاده
روی
پیاده راه رفتن بر روی شن کار مشکلی است به طوری که ممکن است ترجیح دهید که
برگردید. مقدار انرژی موردنیاز برای پیاده روی به اندازه دو کیلومتر بر روی شن
برابر با انرژی چهار کیلومتر پیاده روی بر روی مسیر عادی است. پوتین و جورابهای
ضخیم بپوشید زیرا ماسه بسیار داغ است و میتواند ایجاد سوختگی کند.
زنده
مانی در صحرا
ابزار مورد نیاز برای زنده مانی در صحرا
- آینه برای علامت دادن
- ذره بین جهت روشن کردن آتش
- مواد تصفیه کننده آب
- سیمهای برنجی جهت دام گذاری
- محفظه آب
- در هر روز یک لیتر آب به ازاء هر نفر
- ریسمانی برای ساختن پناهگاه در مجاورت بوته ها
- کلاه با لبه پهن، عینک آفتابی
- لباسهایی که بدن و بازوهایتان را می پوشاند. لباسهایی که از الیاف طبیعی مثل پنبه
و یا پشم ساخته شده اند.
- پوتین ضخیم، محکم و جوراب پشمی
روش هاي يافتن آب در كوير
آب
کافی مهمترین همراه شما در کویر است حتی در شرایطی که تشنگی خیلی شدید نیست می
تواند باعث کند شدن فعالیت مغزی شما گردد , بنا بر این اولین قدم در شرایط بحرانی
برنامه ریزی برای تهیه آب می باشد حتی در شرایطی که شما مطمین هستید نیاز مبرمی به
آب ندارید . اگر آب در دسترس دارید در نوشیدن آب صرفه جویی نکنید زیرا نرسیدن آب
کافی به بدن می تواند باعث گیجی , کند شدن ذهن و غلظت خون گردد همچنین کم آبی بدن
می تواند باعث افزایش ترس و سرد شدن بدن گردد پس در شرایط بحران هرچند که آب کافی
در اختیار نداشته باشید در مصرف آب صرفه جویی نکنید .
یک انسان معمولی می تواند برای مدت معینی بدون آب به زندگی ادامه دهد . مهمترین
عامل از پای در امادن انسان آب نیست بلکه روحیه فرد و عوامل روانی می باشد . مدت
زمان زنده ماندن بستگی مستقیم به دمای محیط و میزان تعرق دارد از این روی در شرایط
بحران هرگز در زمان تابش خورشید حرکت نکنید و به استراحت بپردازید , زمانی که تابش
خورشید به حد اقل میرسد بهترین زمان برای فعالیت است . برای مثال در مناطق کویری
ایران در تابستان و در دمای 49 درجه و بدون مصرف آب حد اکثر زمانی که یک فرد زنده
می ماند چیزی در حدود 2 الی 3 ساعت می باشد . در صورتیکه همین فرد در زمان تابش در
زیر سایه استراحت کند و در شب به ادامه مسیر بپردازد در حدود 5/2 روز می تواند بدون
مصرف آب به زندگی ادامه دهد . نکته حایز احمیت دیگر این است که برای هر روز زنده
ماندن در دمای 49 درجه (با احتساب استراحت در روز و حرکت در شب ) به مقدار 2 لیتر
آب نیاز است .
در شرایط بحران نکات زیر را در هنگام مصرف آب رعایت کنید :
در هنگامی که تشنه هستید آب بنوشید , آب را قورت ندهید بلکه آن را در دهان مزه مزه
کنید و به آرامی بنوشید , از فعالیتهای غیر ضروری پرهیز کنید و پناهگاهی برای در
امان ماندن از تابش خورشید بیابید, در صورتی که هیچ سایه ای نیافتید بدن خود را در
شنها دفن کنید و تکه پارچاه ای بر روی سر خود بکشید تا از تابش مستقیم در امان
بمانید , هرگز در گرما لباسهای خود را در نیاورید این کار باعث شدت تعرق شما خواهد
شد هرچند که احساس گرمای کمتری کنید, حتی صورت خود را نیز بپوشانید, در هنگامی که
آب محدود در اختیار دارید مصرف غذا و نمک را کاهش دهید و در هنگامی که هیچ آبی در
اختیار ندارید به هیچ عنوان غذا نخورید . بدن شما قادر است تا 10 روز بدون مصرف غذا
در شرایط سخت به زندگی ادامه دهد .
برای خنک کردن آبی که همراه دارید پارچه ای نمناک بدور ظرف حاوی آب بپیچید به گونه
ای که کاملا آن را بپوشاند , رطوبت پارچه در هنگام تبخیر حرارت آب درون ظرف را می
گیرد و دمای آب را کاهش می دهد . این روشی بوده است که گذشتگان برای خنک نگاه داشتن
آب از آن استفاده می کرده اند . پس از خشک شدن پارچه مجددا آن را مرطوب کنید . برای
مرطوب نگهداشتن پارچه می توانید از آب شور باتلاقها استفاده کنید .
روشهای تهیه آب :
یکی از راحتترین راههای تهیه آب تعقیب رد پای جانوران است , مطمین باشید اگر در
منطقه ای که شما هستید رد پای جانوران هست قطعا آب هم هست , شترها و اکثر جانوران
در هنگام غروب آفتاب به سمت آب می روند.
روش دیگر تهیه آب این است که گودالی به ارتفاع 40 سانتی متر در زمین حفر کنید ( این
روش در شنهای روان چندان کار ساز نیست ) در ته گودال لیوان و یا کاسه ای قرار دهید
سپس روی گدال را با 1 تکه پلاستیک کاملا بپوشانید و دور تا دور گدال را با سنگ ریزه
بپوشانید سپس یک سنگ بسیار کوچک در وسط پلاستیک قرار دهید به گونه ای که سنگ ریزه
دقیقا از دید بالا در وسط لیوان قرار داشته باشد . از این طریق در اثر تابش و گرما
, خاک رطوبت خود را از دست می دهد و بخار آب حاصل در برخورد با پلاستیک به شکل
قطرات ریز درون لیوان می چکد . در این روش می توانید در هر 6 ساعت نصف لیوان آب
تهیه کنید .
روش دیگر تهیه آب استفاده از گیاهان کویری است . این گیاهان معمولا ریشه و ساقه پر
آبی دارند .
در فاصله تپه های شنی و بوته زارها نیز می توانید آب بیابید .
در درایاچه های نمک معمولا در 50 سانتی متری به آب نمک می رسید . می توانید با
جوشاندن وسپس سرد کردن بخار آب به آب دست یابید.
در صورتی که هیچ روشی کار ساز نبود و تشنگی به شدت بر شما غالب گشته بود تکه ای از
ریگ بیابان را در زیر زبان خود قرار دهید این روش باعث می شود بزاق های دهان شما
ترشح شوند و از میزان تشنگی شما کاسته شود .
در کویر همیشه مقداری شکر همراه داشته باشید . اضافه کردن شکر به آبهای تلخ کویر
مزه آب را عوض می کند و شرب آن را راحتتر مینماید .
فراموش نکنید آبی را که در کویر بدست می آورید هرگز بدون جوشاندن و یا قرصهای تصفیه
آب مصرف نکنید همچنین برای یافتن آب خود را خیلی خسته نکنید زیرا به آب بدن و توان
خود نیاز دارید . قبل از عزیمت به مناطق کویری نقشه های دقیق منطقه را تهیه کنید .
قبل از عزیمت از کسانی که به منطقه آشنایی دارند موقعیت چشمه ها و قنوات را جویا
شوید و بر روی نقشه علامت گذاری کنید . دوستان و نزدیکان خود را از سفر خود آگاه
کنید .
سخن آخر اینکه بی گدار به آب نزنید
رفع تشنگي بدون آب در كوير
آب مایه حیات است و اغلب جانداران توانایی چندانی در مقابله با بی آبی ندارند . این
احساس در مناطق گرمسیری و کویری در انسان تشدید می شود . همانطور که می دانیم تنها
راه متصور رفع عطش و تشنگی , نوشیدن آب است , اما این تنها ترین راه نیست چرا که
گاه باید تشنگی را در طبیعت به نحوی دیگر کاهش داد هرچند که بدن نیازمند آب باشد .
اگر شما شکارچی یا طبیعتگرد هستید حتما این نکته را بخاطر بسپارید در مواقع بی آبی
و تشنگی مفرط کت یا تن پوش خود را در بیاورید و از قسمت سینه و شکم (نیم تنه بالا )
روی سنگی که بیشتر ساعات روز در سایه بوده است و کمی سرد و نمناک است , دراز بکشید
و در همان حالت تا20 دقیقه بمانید .
با این عمل احساس تشنگی فرو کش خواهد کرد و تا مدتی در حدود نصف روز (8-6 ساعت)
احساس تشنگی نمی کنید . با وجود اینکه در خلال این زمان بدن به آب نیاز دارد , اما
احساس شما نسبت به این احتیاج آزار دهنده نیست . این عمل در شب هنگام در کویر که
یافتن آب مشکل است بسیار کارایی دارد . اگر باور ندارید امتحان کنید
رفع تشنگي با آدامس در كوير
آدامس جویدن آدامسهایی با طعم نعنا و اكالیپتوس میتوانند ساعتها از تشنگی طبیعت گرد جلوگیری كند. از زمان اختراع كالایی به نام آدامس، مهر تایید یا رد استعمال آن از سوی افراد مختلف بر آن زده شده است. ولی آدامس جویدن فوایدی دارد كه نمیتوان به راحتی از كنار آن گذشت. در سفرهای طبیعتگردی، آدامس یكی از ملزومات است و سعی كنید حداقل یك بسته در كیف همراهتان داشته باشید. جویدن آدامس سبب ترشح غدد بزاقی میشود كه از عطش تا حد زیادی جلوگیری میكند. عطش در اثر التهاب و تورم زبان پدید میآید كه در نهایت عامل خفگی میشود ولی آدامس تا اندازه زیادی از التهاب و تورم زبان جلوگیری میكند. آدامس را هر چند دقیقه یك بار بین دندانها بفشارید تا سبب ترشح غدد بزاقی شود و تا دقایق بعدی آن را زیر زبان نگهدارید، زیرا عمده غدد بزاقی زیر زبان قرار دارند. بدین ترتیب هر عدد آدامس میتواند تا یك ساعت از تشنگی و عطش طبیعتگرد جلوگیری كند. هرچند مصرف آدامسهای شیرین می تواند این زمان را كاهش دهد اما آدامسهایی با طعم نعنا و اكالیپتوس می توانند این زمان را افزایش دهند.
تهيه آب با دستگاه تقطير خورشيدي
لبته واضح و مبرهن است , همراه داشتن ذخایر آب کافی و غذا برای هر فرد از ملزومات سفر بشمار می رود . ولی هر طبیعتگردی با شرایط پیش بینی نشده ای در زندگی خود مواجه می شود که باید با تکیه بر دانسته ها و تجربیات عمل کند . از جمله این شرایط یافتن آب در شرایط بحرانی است . لحظاتی که هر قطره آب مانند دری ارزشمند برای ادامه بقا لازم است . در ادامه نکاتی برای یافتن آب در محیط های مختلف را برایتان آورده ایم . یافتن آب در طبیعت , بسته به ویژگیهای محیط فرق می کند . در ارتفاعات و مناطق کوهستانی , برف و یخ در دسترس ترین منبع آب به شمار می روند . البته ترجیحا ابتدا آن را آب کرده سپس بنوشید , چرا که خوردن برف و یا لیسیدن قطعات یخ نه تنها دمای بدن را پایین می آورد و انرژی را از بین می برد , بلکه باعث از بین رفتن بیشتر آب بدن می شود . بلور شفاف و آبی رنگ یخ یکی دیگر از منابع آب قابل شرب محسوب میشود ولی بلورهای کدر و خاکستری رنگ , شور مزه هستند . در اغلب بستر رودهای خشک شده , منابع آب زیرزمینی وجود دارد , در این موارد زمین را بکنید تا به خاک یا ماسه مرطوب برسید و صبر کنید تا آب به داخل گودالی که حفر کرده اید رخنه کند , سپس آب جمع شده را داخل ظرف بریزید . در مناطق ساحلی می توانید آب باران را در یک سفره پلاستیکی یا برزنتی جمع کنید یا گودالی حفر کنید تا به خاک مرطوب برسید و صبر کنید تا از آب پر شود , البته توجه داشته باشید گودالی که حفر می کنید خیلی عمیق نباشد چون در این صورت ممکن است آب شور وارد گودال شود . به تناوب نیز می توانید آب دریا را بجوشانید تا از بخار اشباع شود , سپس آب شیرین را در ظرف بریزید . در نواحی خشک و کم باران مانند کویر , سوراخهای سطحی بکنید , حفره ها را در انحنای بیرونی کانال های خشک شده آب ایجاد کنید . در غار برای یافتن آب می توانید به صدای چک چک آب گوش بسپارید یا آبهای جمع شده در شکاف سنگها و صخره ها را با یک تکه شلنگ بیرون بکشید .ریشه گیاهان نیز منبع خوبی از آب محسوب می شود . جایی که رد پای حیوانات به هم نزدیک می شود یا پرندگان و حشراتی که در غروب به سمت منابع آب حرکت می کنند , علائم خوبی برای یافتن آب محسوب می شوند . همچنین تخمگذاری پرندگان اطراف شکاف صخره ها ممکن است نشانگر آب باشد . هرجا سبزینه ای می بینید اطرافش را بدقت بررسی کنید , ممکن است سرنخی از وجود آب باشد . با تمام این اوصاف ممکن است تلاشتان نتیجه بخش نباشد , در این صورت حدود 4/3 یک کیسه پلاستیکی را با گیاهان برگ دار پر کنید , در کیسه را محکم ببندید و آن را در معرض نور خورشید قرار دهید , مدتی بعد درون کیسه پر از قطرات آب قابل شرب خواهد شد . یک راه دیگر , ساخت دستگاه تقطیر خورشیدی است . برای بالا بردن بازده کار می توانید در ته گودال قطعات خرد شده ساقه یا بوته های سبز قرار دهید یا حتی در ظرفی ادرار یا آب کثیف بریزید .آب اضافی با تابش خورشید روی دستگاه تقطیر تصفیه می شود و به این ترتیب آب شیرین و آشامیدنی به دست خواهید آورد
خوردن حشرات در كوير
حشرات به دلیل دارا بودن پروتئین بیشتر نسبت به ماهی ها و گوشت، غذایی فوق العاده
اند. شما میتوانید از شب پره ها،
mayflies
و حشرات دیگر تغذیه کنید. به وسیله یک نور، آنها را به طرف خود بکشانید. اگر هوا
بسیار سرد است زیر چوبها و سنگها به دنبال آنها بگردید. مورچهها به دلیل داشتن
اسید فرمیک که طعم تلخی دارد مشکل سازند. پس از جدا کردن بخشهای سخت از قبیل بالها
و پاهای حشراتی چون ملخ، جیرجیرک و موریانه میتوان آنها را خورد. یک روش قدیمی برای
پیدا کردن این حشرات و حیوانات کوچک به آتش کشیدن قسمتی از یک منطقه علفی است. بعد
از آتش، حشرات و حیوانات سرخ شده جمع آوری میشوند. این روش را حتی برای زنده ماندن،
نباید به کار برد چون بسیار مخرب است و ممکن است از کنترل خارج شود. در بیشتر مناطق
دنیا، ملخ، کرم پروانه، شفیره لارو، سوسک چوب، عنکبوت و موریانه غذای لذیذی محسوب
میشوند. این حشرات گاهی تنها منبع پروتئین مردم هستند. روشهای متفاوتی برای پرورش،
پیدا کردن و پختن حشرات وجود دارد. چنانچه برای زنده ماندن مجبور به خوردن حشرات
شدید با پختن آنها در یک خورشت و یا خشک کردن آنها، متوجه خواهید شد که بسیار
خوشمزه اند.
ملخ ها: پاها و بالهایشان را بکنید و آن را روی آتش سرخ کرده یا بپزید.
مورچه قرمز و پروانه های شب پرواز نیز قابل خوردن هستند.
لارو سفید کرم سفید را میتوانید در زیر تنه های پوسیده درختان پیدا کنید.
خشک کردن و دودی کردن مواد غذايي دركوير
جرکی برای اقامت در بیابان غذای مهمی است، به خوبی میتوان آن را تهیه کرد و بدون نیاز به یخچال آن را حفظ کرد، میتوان آن را جوید و یا برای تهیه سوپ و خورشت های گوشتی و یا از آن استفاده کرد. نحوه تهیه گوشت خشک ؛ گوشت حیوان اهلی و یا وحشی را به قطعاتی با ابعاد اینچ (2سانتیمتر) بریده، چربی زردپی و غضروفها را از آن جدا کنید و به آن ادویه ای متشکل از نمک و فلفل بزنید. گوشت را خرد کرده و در همان موقع نمک بزنید. تکه های گوشت را روی کباب پزی در نزدیک زغالها قرار دهید و اجازه دهید تمام آب آنها تبخیر شود. این روند تقریباً 6 ساعت طول میکشد. بعد از اتمام انی مراحل لایه های گوشت شبیه به چرم خشک شده اند که به راحتی بدون ترک خوردن خم میشوند. غذایی بسیار پر انرژی است که در میان سرخپوستان آمریکای شمالی مرسوم است. این غذا برای ماجراجویانی که آمریکای شمال را با قایق طی میکردند متداول بود. طرز تهیه * یک پانه (40 گرم) از جرکی خشک را با سنگی تمیز بکوبید. * مقداری چربی خام حیوانات را در ماهی تابه ای بر روی گرمای ملایم ذوب کنید. نگذارید روغن بسوزد و یا بجوشد، سپس بافتهای اضافی چربی را جدا کرده و چربی مایع را روی گوشت بریزید. * میتوانید میوه های خشک و خرد شده از قبیل سیب، گردو، انگور و غیره به آن اضافه کنید. * این مخلوط را هم بزنید تا مایعی حلیم مانند به دست آید که در آن چربی گوشتها را آمیخته میکد. قبل از سرد شدن این مخلوط آن را به شکل توپ های کوچکی درآورید. برای کاهش دادن رطوبت آن، توپ ها را درون کیسه ای منفذدار ذخیره کنید. نگهداری این غذا به راحتی jerky نیست چراکه چربی در هوای گرم ترش میشد. میتوان در هوای سرد تقریباً یک ماه این غذا را حفظ کرد. برای شرایط کمپینگ، شکار و پیاده روی در پاییز بسیار مناسب است. میتوان آن را به همین صورت خورد و یا در سوپ و خورشت ریخت. سرخپوستان آمریکایی در کنار این غذا از serviceberry خشک استفاده میکردند، رژیمی غذایی برای خود درنظر بگیرید که خالی از ویتامین c نباشد. دودی کردن دودی کردن غذا بر روی آتش دودی کردن غذا طعم خاصی به آن میدهد که بستگی به نوع چوب و شاخه های مورد استفاده در آتش دارد. * از چوب درختان تیره مخروطی برای سوزاندن استفاده نکنید. چرا که غذای شما طعم نفت میگیرد. از چوبهای سخت مثل چوب درخت گردوی آمریکایی، درخت سیب، آلبالو، سپیدار، بلوط و افرا استفاده کنید. اگر از چوبهای خشک استفاده میکنید قبل از مصرف به مدت یک ساعت آنها را در آب قرار دهید. * در محل مورد نظر آتشی برپا کنید و بگذارید تا تبدیل شدن چوبها به ذغال آتش بسوزد. تکههای چوب خیس را درون ذغال ها قرار دهید، و غذا را روی شبکه ای فلزی بر روی زغالها بگذارید. مجدداً بر روی غذا و آتش چوبهای خیس قرار دهید. * هر طرف ماهی به زمانی معادل 15 دقیقه برای پخت نیاز دارد. یک تکه گوشت با ضخامت 2 اینچ (cm 5) برای پخت هر طرف نیم ساعت زمان میبرد. محافظت دربرابر مگس ها برای محافظت از گوشت دربرابر مگسهای تخم گذار گوشتها را در محیطی تاریک، سرد و خشک نگهداری کنید. با ارتفاع 12 پایی از زمین (6/3 متری) آنها را آویزان کنید. از برگهای درختان دور نگه دارید گوشت تازه را بر فراز آتشی آویزان کنید که دود میکند. خشک کردن گوشت به روش اسکیموها برش هایی با ضخامت 1 اینچ (cm 5/2) در گوشت ایجاد کنید و آنها را روی تیری چوبی آویزان کنید. مطمئن شوید که این دو ردیف به هم متصل نیستند. هر روز آنها را بچرخانید و یک آتش دودزا برای دور نگه داشتن مگسها درست و حفظ کنید.
برگرفته شده از سايت www.zendehrood.com